Γαλάζια Ακτή: Ένας δρόμος που δεν αντέχει άλλη αδιαφορία – Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Ο δρόμος που συνδέει τα Καλύβια με τη Γαλάζια Ακτή δεν είναι ένας δευτερεύων δρόμος. Πρόκειται για έναν από τους βασικούς οδικούς άξονες της περιοχής, από τον οποίο διέρχονται καθημερινά εκατοντάδες οδηγοί, εργαζόμενοι, κάτοικοι και επισκέπτες.
Κι όμως, η σημερινή εικόνα του προκαλεί έντονη ανησυχία.
Σε αρκετά σημεία έχουν εμφανιστεί σοβαρές καθιζήσεις, ενώ οι μεταλλικές προστατευτικές μπάρες δεν στηρίζονται πλέον στο έδαφος, αλλά κρέμονται κυριολεκτικά στον αέρα. Πρόκειται για εικόνες που δεν θυμίζουν έναν κεντρικό δρόμο της Αττικής, αλλά έναν εγκαταλελειμμένο επαρχιακό δρόμο χωρίς καμία συντήρηση.
Το ερώτημα είναι πλέον ξεκάθαρο.
Ποιος έχει την ευθύνη;
Ο Δήμος Σαρωνικού ή η Περιφέρεια Αττικής;
Οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να γνωρίζουν ποια υπηρεσία έχει την αρμοδιότητα. Αυτό που γνωρίζουν είναι ότι περνούν καθημερινά από έναν δρόμο που παρουσιάζει εμφανή σημάδια επικινδυνότητας.
Και αυτό αρκεί.
Δεν χρειάζονται άλλες αυτοψίες, άλλες διαπιστώσεις ή άλλες υποσχέσεις. Η κατάσταση είναι ορατή με γυμνό μάτι.
Η αποκατάσταση αυτού του δρόμου έπρεπε να είχε γίνει χθες, όχι σήμερα.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο ενεργός πολίτης και κάτοικος της Γαλάζιας Ακτής, Ανδρέας Διαμαντόπουλος, το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Όπως υποστηρίζει, έχει απευθυνθεί επανειλημμένα τόσο στην Περιφέρεια Αττικής όσο και στον Δήμο Σαρωνικού, επισημαίνοντας την επικινδυνότητα του δρόμου και ζητώντας την άμεση αποκατάστασή του.
Ωστόσο, μέχρι σήμερα, όπως αναφέρει, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση, παρά μόνο διαβεβαιώσεις και υποσχέσεις ότι το θέμα θα εξεταστεί. Στο μεταξύ, οι καθιζήσεις παραμένουν, οι προστατευτικές μπάρες εξακολουθούν να αιωρούνται σε ορισμένα σημεία και ο δρόμος συνεχίζει να χρησιμοποιείται καθημερινά από εκατοντάδες οδηγούς.
Αν οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν ήδη ενημερωθεί για την κατάσταση, τότε το ζητούμενο δεν είναι πλέον η διαπίστωση του προβλήματος, αλλά η άμεση επίλυσή του. Γιατί όταν πρόκειται για την ασφάλεια των πολιτών, οι υποσχέσεις δεν αρκούν. Απαιτούνται έργα και όχι άλλες καθυστερήσεις.
Γιατί όταν οι προστατευτικές μπάρες αιωρούνται λόγω καθίζησης του εδάφους, δεν μιλάμε πλέον για μια απλή φθορά. Μιλάμε για ένα προειδοποιητικό σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά.
Κανείς δεν θέλει να διαβάσει αύριο για ένα τροχαίο και τότε να ξεκινήσει η αναζήτηση ευθυνών.
Οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν τώρα και, κυρίως, να υπάρξει άμεση παρέμβαση.
Γιατί η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να περιμένει ούτε τις διαδικασίες ούτε τη μεταφορά αρμοδιοτήτων από υπηρεσία σε υπηρεσία.
Οι πολίτες δεν ζητούν εξηγήσεις. Ζητούν έναν ασφαλή δρόμο. Και τον ζητούν τώρα.
