Άλλη μια νύχτα βάφτηκε με αίμα στη Λεωφόρος Ποσειδώνος.
Άλλο ένα νέο παιδί, μόλις 25 ετών, δεν γύρισε ποτέ στο σπίτι του.
Λίγο μετά τη 01:00 τα ξημερώματα της Τρίτης, στο ρεύμα προς Γλυφάδα, στο ύψος του Αλίμου, σημειώθηκε καραμπόλα πέντε οχημάτων. Από τη σφοδρή σύγκρουση, ένας 25χρονος ανασύρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο Ασκληπιείο Βούλας, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Δύο ακόμη άτομα τραυματίστηκαν, με τον έναν να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Νοσοκομείο Γεώργιος Γεννηματάς.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, 23χρονος οδηγός φέρεται να προσέκρουσε σε όχημα που ήταν σταματημένο σε φανάρι. Η σύγκρουση προκάλεσε αλυσιδωτή αντίδραση, με αποτέλεσμα να εμπλακούν συνολικά πέντε αυτοκίνητα. Ο 23χρονος διακομίστηκε ελαφρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο και διαπιστώθηκε πως οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ. Συνελήφθη με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της επικίνδυνης οδήγησης.
Και τώρα τι;
Άλλη μια σύλληψη. Άλλη μια δικογραφία. Άλλη μια οικογένεια που βυθίζεται στο πένθος.
Ως πότε θα θρηνούμε νέους ανθρώπους στην άσφαλτο;
Ως πότε η μέθη και η ανευθυνότητα θα κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;
Ως πότε θα θεωρούμε «στιγμιαίο λάθος» κάτι που αφαιρεί το μέλλον ενός 25χρονου;
Πόσες ακόμη μάνες πρέπει να ντυθούν στα μαύρα;
Πόσοι φίλοι να μείνουν με το «γιατί»;
Δεν είναι απλώς ένα τροχαίο. Είναι μια κοινωνική πληγή που επαναλαμβάνεται. Είναι η κουλτούρα της ταχύτητας, της επίδειξης, της αδιαφορίας. Είναι η έλλειψη ουσιαστικής πρόληψης και παιδείας. Είναι η ανοχή μας.
Κάθε φορά γράφουμε τα ίδια λόγια. Κάθε φορά λέμε «να είναι το τελευταίο». Και όμως, δεν είναι.
Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την οδική συμπεριφορά;
Μήπως να σταματήσουμε να χαϊδεύουμε αυτιά και να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια κατάματα;
Μήπως τελικά η αλλαγή δεν θα έρθει μόνο με αυστηρότερους νόμους, αλλά με αλλαγή νοοτροπίας;
Γιατί πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν πρόσωπα. Υπάρχουν όνειρα. Υπάρχουν ζωές που δεν πρόλαβαν.
