Μέσα σε μια εποχή που συχνά ακούμε μόνο αρνητικά, υπάρχουν και ειδήσεις που πραγματικά αξίζουν να σταθούμε.
Τρεις μόλις 23χρονοι φοιτητές από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης – ο Θωμάς Μπίκιας, ο Ρόνι Λέσι και η Αγγελική Παπαθανασίου – αποφάσισαν να κάνουν κάτι που δεν έμεινε στη θεωρία. Να δώσουν λύση σε ένα πραγματικό πρόβλημα ζωής.
Δημιούργησαν το Tremor FreeMe, μια καινοτόμα προσπάθεια που στοχεύει σε κάτι πολύ σημαντικό: τη μείωση, ακόμη και την εξάλειψη, του τρόμου που προκαλεί η Νόσος του Πάρκινσον.
Μια συσκευή που αλλάζει την καθημερινότητα
Η ιδέα τους δεν είναι απλά θεωρητική. Μιλάμε για μια συσκευή που φοριέται στο χέρι σαν ρολόι και παρεμβαίνει ενεργά στο τρέμουλο.
Πώς;
Ανιχνεύει ποιος μυς ενεργοποιείται ακούσια και ενεργοποιεί τον αντίθετο, δημιουργώντας μια «αντικίνηση» που σταθεροποιεί το χέρι.
Αν αυτό λειτουργήσει σε μεγάλη κλίμακα, δεν μιλάμε απλά για τεχνολογία. Μιλάμε για αξιοπρέπεια. Για ανθρώπους που μπορούν να ξαναπιάνουν ένα ποτήρι, να γράφουν, να ζουν χωρίς το άγχος του βλέμματος των άλλων.
Πίσω από την ιδέα υπάρχει ζωή
Αυτό που δίνει ακόμα μεγαλύτερη αξία σε αυτή την προσπάθεια είναι το “γιατί”.
Ο Θωμάς εμπνεύστηκε βλέποντας τον ίδιο του τον παππού να παλεύει καθημερινά με τη νόσο. Δεν είναι λοιπόν μια ψυχρή ερευνητική ιδέα. Είναι κάτι που γεννήθηκε μέσα από εμπειρία, ανάγκη και συναίσθημα.
Και εδώ γεννάται ένα ερώτημα:
Πόσες τέτοιες ιδέες υπάρχουν γύρω μας που δεν βρίσκουν ποτέ τον δρόμο τους;
Καινοτομία… αλλά με εμπόδια
Τα παιδιά δεν έμειναν μόνο στη συσκευή. Έχουν δημιουργήσει και εφαρμογή που, με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης, προσαρμόζεται σε κάθε ασθενή ξεχωριστά. Δηλαδή, μιλάμε για εξατομικευμένη φροντίδα.
Και όμως… παρά τη γνώση και την προσπάθεια, τα εμπόδια είναι γνωστά:
- γραφειοκρατία
- έλλειψη χρηματοδότησης
- περιορισμένη υποστήριξη για νεοφυείς επιχειρήσεις
Άρα το ερώτημα είναι απλό και ουσιαστικό:
Θέλουμε πραγματικά να κρατήσουμε τέτοιες ιδέες στην Ελλάδα ή απλά τις χειροκροτούμε όταν διακρίνονται;
Από το εργαστήριο… στην κοινωνία
Αυτή τη στιγμή, η συσκευή βρίσκεται σε στάδιο πρωτοτύπου και έχει ήδη δοκιμαστεί με θετικά αποτελέσματα σε ασθενείς. Η ομάδα συνεργάζεται με γιατρούς και συνεχίζει την εξέλιξη, με στόχο να φτάσει όσο πιο γρήγορα γίνεται στον κόσμο που την έχει ανάγκη.
Παράλληλα, η δουλειά τους αναγνωρίστηκε:
- 1η θέση στο Cosmote Hackathon
- Συμμετοχή στο πρόγραμμα επιτάχυνσης OK!Thess
Και εδώ είναι το σημείο που πρέπει να σταθούμε.
Το Πάρκινσον δεν είναι ταμπού
Η Νόσος του Πάρκινσον δεν επηρεάζει μόνο το σώμα. Επηρεάζει βαθιά και την ψυχολογία.
Το τρέμουλο, η δυσκολία στην κίνηση ή στην ομιλία πολλές φορές απομονώνουν τον άνθρωπο – όχι μόνο λόγω της ασθένειας, αλλά λόγω της στάσης των γύρω του.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Σκέψεις και προβληματισμοί
- Πόσο διαφορετική θα ήταν η καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων αν τέτοιες λύσεις φτάσουν στην αγορά;
- Γιατί τέτοιες προσπάθειες δεν γίνονται πρώτο θέμα όσο τους αξίζει;
- Και τελικά… μήπως η πραγματική δύναμη μιας κοινωνίας φαίνεται από το πώς στηρίζει τέτοιες πρωτοβουλίες;
