Διαβάζοντας τον απολογισμό του Φεβρουαρίου από τον Δήμος Σαρωνικού, το πρώτο που σκέφτομαι είναι το εξής: κάθε διοίκηση οφείλει να παρουσιάζει έργο. Το ερώτημα όμως δεν είναι αν παρουσιάζει. Το ερώτημα είναι αν αυτό το έργο αλλάζει ουσιαστικά την καθημερινότητα ή αν απλώς διαχειρίζεται εκκρεμότητες του παρελθόντος.
Ο στόχος για το 2026 ακούγεται σωστός. Ασφάλεια, υποδομές, ποιότητα ζωής. Το θέμα είναι πού βρισκόμαστε σήμερα και ποιο είναι το πραγματικό χρονοδιάγραμμα.
Πολιτική προστασία: λύσεις οριστικές ή προσωρινές;
Γίνεται αναφορά σε παρεμβάσεις για απομάκρυνση λιμναζόντων υδάτων και σε σημεία που για χρόνια δημιουργούσαν πρόβλημα. Το ερώτημα εδώ είναι απλό: πρόκειται για τεχνικά ολοκληρωμένες λύσεις ή για παρεμβάσεις που θα χρειαστούν ξανά διόρθωση στον επόμενο δύσκολο χειμώνα;
Η πολιτική προστασία δεν μετριέται την ημέρα της παρέμβασης, αλλά την ημέρα της επόμενης κακοκαιρίας. Εκεί θα φανεί αν ο σχεδιασμός ήταν επαρκής.
Οδοποιία: αριθμοί εντυπωσιακοί, αλλά με τι βάθος;
Ανακοινώνονται δεκάδες δρόμοι προς φρεζάρισμα και ασφαλτόστρωση, καθώς και σημαντικά ποσά για αποκαταστάσεις. Είναι θετικό ότι υπάρχουν συγκεκριμένα νούμερα. Όμως υπάρχουν ερωτήματα:
Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής των δρόμων;
Υπάρχει τεχνική ιεράρχηση βάσει επικινδυνότητας;
Θα υπάρχει διαφάνεια ως προς την ποιότητα των υλικών και την επίβλεψη των έργων;
Γιατί έχουμε δει στο παρελθόν δρόμους να «φτιάχνονται» και σε λίγους μήνες να επιστρέφουν στο ίδιο σημείο.
Παιδικές χαρές: ευθύνη που δεν σηκώνει καθυστερήσεις
Το γεγονός ότι υπήρχαν δεκάδες μη πιστοποιημένες παιδικές χαρές δεν είναι απλή διαπίστωση. Είναι σοβαρό ζήτημα ασφάλειας. Η έναρξη ανακαινίσεων είναι αναγκαία, αλλά το ερώτημα παραμένει:
Γιατί φτάσαμε σε αυτό το σημείο;
Υπάρχει πλήρες χρονοδιάγραμμα πιστοποίησης για όλες;
Θα δημοσιοποιούνται τα πιστοποιητικά ώστε να γνωρίζουν οι γονείς τι ακριβώς ισχύει;
Η ασφάλεια των παιδιών δεν μπορεί να είναι πολιτικό αφήγημα. Πρέπει να είναι αυστηρή προτεραιότητα.
Συνεργασία με την Περιφέρεια: προσδοκίες και ευθύνες
Η παρουσία του Περιφερειάρχη Νίκος Χαρδαλιάς και η συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής δημιουργούν εύλογες προσδοκίες για μεγάλα έργα, όπως αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις και αθλητικές εγκαταστάσεις.
Όμως κάθε συνεργασία κρίνεται σε δύο επίπεδα:
Πρώτον, στην ταχύτητα υλοποίησης.
Δεύτερον, στη διαφάνεια των διαδικασιών.
Θα υπάρξει δημόσια ενημέρωση για τα στάδια προόδου; Θα γνωρίζουν οι δημότες πού ακριβώς βρισκόμαστε σε κάθε έργο;
Υγεία και κοινωνική πολιτική: επαρκούν οι κινήσεις;
Οι συναντήσεις με την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας και οι νέες υπηρεσίες στα ΚΑΠΗ είναι θετικές ενέργειες. Όμως εδώ το ερώτημα είναι βαθύτερο: έχει ο Δήμος ολοκληρωμένο σχέδιο υγειονομικής κάλυψης, ειδικά για τις πιο απομακρυσμένες περιοχές;
Ή κινούμαστε αποσπασματικά, ανάλογα με τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται;
Αθλητισμός και δημόσιος χώρος: επένδυση ή αποκατάσταση φθοράς;
Οι αναβαθμίσεις σε γήπεδα και στίβους είναι σημαντικές. Ωστόσο, χρειάζεται σαφές πλάνο συντήρησης. Γιατί πολλές φορές επενδύουμε στην κατασκευή και ξεχνάμε τη διατήρηση.
Υπάρχει πρόβλεψη για σταθερή συντήρηση;
Ή θα επανέλθουμε σε λίγα χρόνια στο ίδιο σημείο;
Διακρίσεις και βραβεία: ουσία ή συμβολισμός;
Η βράβευση στα Best City Awards για πρωτοβουλίες συνεργασίας είναι θετική. Όμως τα βραβεία από μόνα τους δεν αλλάζουν την καθημερινότητα.
Το πραγματικό κριτήριο είναι αν ο δημότης νιώθει ότι ακούγεται, ότι συμμετέχει και ότι βλέπει απτό αποτέλεσμα.
Τελικά, τι σημαίνει “προχωράμε”;
Ένας μήνας με δράσεις δεν αρκεί για να βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα. Είναι όμως μια αφορμή για έλεγχο και αξιολόγηση.
Ως πολίτες οφείλουμε να αναγνωρίζουμε ό,τι γίνεται, αλλά και να ρωτάμε.
Να στηρίζουμε ό,τι είναι σωστό, αλλά και να ζητάμε απαντήσεις όπου υπάρχουν κενά.
